Jasnowidzenie

Jasnowidzenie - to nieodpowiednie dla samego pojęcia słowo. Nie oddaje bowiem ani istoty ani przebiegu powstania i działania, ani też przedmiotu tego pojęcia. To osobnicze widzenie nie jest tak „jasne” jak dzień słoneczny. Przeciwnie, stawia ono jasnowidza w głębi ciemnego jak noc labiryntu, skąd musi on wyjść po omacku na światło dzienne.
Jasnowidz usiłujący odkryć wizję, jest podobny do alpinisty, który wdziera się wśród skał i przepaści w ciemnej jak ołów chmurze na szczyt górski, skąd dopiero może w blaskach słonecznych dojrzeć szerokie krajobrazy.

Jasnowidzenie - to swoista ludzka umiejętność widzenia rzeczy i wydarzeń poprzez materię, przestrzeń i poza granicami czasu. Jasnowidz zdobywa wiedzę o przedmiocie lub wydarzeniu bez udziału zmysłów. Osiąga cel, bez zastosowania pomocniczych środków. Jest to widzenie pozazmysłowe rzeczy podpadających pod zmysły.
Pięć zmysłów pod względem ich anatomii, fizjologii, lokalizacji i działania, zostało przez naukowców dogłębnie poznane. Natomiast istota jasnowidzenia jest dla nauki jeszcze nieuchwytna, tajemna, wkraczająca poniekąd w dziedzinę metafizyki.
Jasnowidzenia nie można wtłoczyć w sferę zmysłów.

Istota Jasnowidzenia

Jaka jest forma energii czynnej w porozumieniu telepatycznym i w jasnowidzeniu nie wiemy. Większość nauk, których przedmiotem jest człowiek, są nadal niezupełne. Jedynie co udowodniły takie nauki jak psychologia ,biologia i filozofia, to fakt, że wszystko, co dotyczy świadomości musi przejść przez system nerwowy i zmysły. Jasnowidz natomiast dzięki jakiejś nienazwanej jeszcze nadświadomości, chwyta wprost rzeczywistość. Widzi obrazy, wydarzenia w odległej przestrzeni i czasie. Dla jasnowidza zarówno przeszłość, jak i przyszłość są często aktualną teraźniejszością. Tutaj powstaje pytanie: Jeśli więc jakaś niewymierna energia rodzi zjawiska jasnowidzenia, to z jakiego rodzaju aparatu pochodzi i gdzie ten cudowny aparat się mieści? W jaki sposób można go uruchomić, tak , aby za jego pomocą uzyskać informacje ze świata zewnętrznego? A może jest tak, że zjawiska świata zewnętrznego na mocy jakiegoś prawa znajdują swój odzew w naszej sferze psychicznej? Nawet jeżeli tak jest, to musi w nas tkwić odbiorczy aparat zjawisk leżących poza sferą naszych zmysłów.

Wszelkie nauki o człowieku: medycyna, anatomia, fizjologia, biologia, zwłaszcza submolekularna oraz psychiatria, wystarczająco poznały wszelkie procesy fizjologiczne oraz źródła ich powstawania. Dogłębnie zbadały akcje i reakcje występujące w odruchach warunkowych, spostrzegły także paranormalne fenomeny w transie hipnotycznym. Nauki te, jednak nie natrafiły dotąd na żaden ślad wiodący do rozwiązania zagadnień parapsychicznych.

Intuicja

Jaźń ludzka, składa się z trzech stopni świadomości stanowiących jej zasadniczą całość: podświadomość, świadomość i nad świadomość. Podświadomość przejawia się w intuicji i przeczuciach; świadomość tworzy sądy, wyciąga wnioski, przeprowadza analizę spostrzeżeń, doświadczeń wszelkich zjawisk oraz odpowiednio stosuje w praktyce; nieświadomość, osiąga rzeczywistość i prawdę zjawisk bezpośrednio bez pomocy zwyczajnych środków. Jest to stopień świadomości, który występuje tylko u nielicznych jednostek, potrafiących dzięki niej widzieć rzeczy w sposób pozazmysłowy.

W jasnowidzeniu, występują wszystkie trzy stopnie świadomości, z tą jedynie różnicą, że w jasnowidzeniu ujmują one obrazy, sceny i osoby wydarzeń. W intuicji z kolei opierają się one na przeczuciu wydarzeń subiektywnych i przedmiotowych. Intuicja jest bogatsza od telepatii, pod względem swej treści i możliwości przenikania poza materialnie . intuicję można podzielić na odkrywczą, wynalazczą, twórczą, psychologiczną i parapsychologiczną. Być może intuicja jest jednością w swej istocie, a tylko jej operatywność przejawia się w różnych formach. Należy domniemać, że żaden naukowiec, nie osiągnie pozytywnych wyników w swych dociekaniach jedynie za pomocą rozumu. bez inspiracji intuicyjnej nie jest możliwe przeprowadzanie badań, drążenie wiedzy, poznawanie świata. Podobnie i lekarz, psychiatra nie postawią właściwej diagnozy bez pomocy intuicji, która jest wybitną i nieocenioną pomocą dla każdego człowieka w jego życiu i zawodzie.

Telepatia

Telepatia według słownika języka polskiego, to przekazywanie myśli na odległość, bez udziału zmysłów, między osobami powiązanymi pokrewieństwem, uczuciem lub wspólnym zainteresowaniem. Jednakże telepatia to również przekazywanie przeżyć, nastrojów oraz przeczuć.

Telepatyczny przekaz i odbiór, występuje nie tylko pomiędzy osobami sobie bliskimi. Czasami myśli i przeżycia telepatyczne są na tyle silne, że potrafią się konkretyzować, przybierając realne kształty postaci, od której pochodzą.

W człowieku tkwi jakaś siła, która zdarza się, że pod silnym napięciem psychicznym, wydziera się na zewnątrz i materializuje. Parapsychologowie nazywają takie zjawisko telepatią.
Wielu ludzi tego typu zjawiska, tłumaczy halucynacją bądź urzeczywistnianiem własnych pragnień, jest to jednak mylne tłumaczenie tego zjawiska.
Telepatyczne zdolności, które potencjalnie posiada każdy człowiek, mogą zostać wywołane przez niektóre substancje narkotyczne, szczególnie pochodzenia roślinnego.
Indianie z nad Amazonii płynącej wzdłuż Ameryki Południowej, znają wiele roślin odurzających. Powszechnie znany jest fakt, że Indianie piją wywar z tych roślin w celu wywołania w sobie stanów paranormalnych. Wśród wielu roślin, najbardziej znana jest roślina o nazwie AYA-HUASCA.
Napar z tej rośliny wywołuje wizje słuchowe oraz wzrokowe o charakterze jasnowidztwa. Pobudza również percepcje ponadzmysłowe, prowadząc do przewidywania pewnych wydarzeń.

Jak powstaje jasnowidzenie

Jasnowidzenie, czyli poprawniej „paranormalne widzenia” ze względu na przyczyny ich powstawania możemy podzielić na trzy główne rodzaje: wywołane, bodźcowe i samorzutne (spontaniczne).

1. Widzenie wywołane to nie wizja „na zawołanie”, wywoływana na siłę, lecz opierająca się na świadomym postawieniu danej sprawy i spokojnym wyczekiwaniu żądanej informacji. Przy tym sposobie widzenia jasnowidz, nie może dopomóc czynnie. Jasnowidz, musi się mocno skoncentrować i wyczekiwać aż pojawi się żądana wizja. Im większa jest koncentracja jasnowidza, tym szybciej pojawia się owa wizja. Dla jasnowidza „widzenie wywoływane” widzenia jest najtrudniejsze i najbardziej wyczerpujące. jasnowidz mimo, że jest to sposób bardzo wyczerpujący, prawie wszystkie swoje parapsychiczne praktyki opiera na takim widzeniu. Jest on o to proszony przez licznych klientów, którzy powierzają mu swoje sprawy. Jasnowidz wykorzystuje tę wizję, do rozumienia pogmatwanych ludzkie losów czy odnajdywania osób zaginionych.

2. Widzenie bodźcowe, to sposób widzenia, którego możliwość wizji leży zarówno w przedmiocie – rzeczy i charakterze sprawy, jak i podmiocie - czyli w jasnowidzu. Tutaj ważniejszy jest podmiot. Nie zawsze jasnowidz może prawidłowo rozstrzygnąć powierzoną mu sprawę. Zdarzają się sytuacje, kiedy następuje coś niezamierzonego, co potęguje władze psychiczne jasnowidza do tego stopnia, że potrafi on dojrzeć przedmioty ukryte pod ziemią.

3. Widzenie samorzutne to widzenie, które rodzi się nagle, w nieoczekiwanych okolicznościach. Wizje samorzutne, posiadają największy zakres w obejmowaniu rzeczy zakrytych oraz przeróżnych nieoczekiwanych zjawisk. Wizja taka jest prawie nieomylna. Jawi się bez wymuszonego zamiaru, bez czynnego udziału jasnowidza, bez żadnej fotografii czy sugestii.

Czynniki sprzyjające i nie sprzyjające jasnowidzeniu :

1.Utrudniające:

- wpływ obcej osoby na fotografie;

- rozum i dedukcja;

- strach przed nieudanym wynikiem /występuje bardzo często/

- skrzyżowanie fal informacyjnych;

- nieodpowiednia pora dnia, miejsca, aury;

- niedyspozycja jasnowidza

2. Sprzyjające:

- przyjazna atmosfera otoczenia
- aktualność samego faktu
- intensywność wydarzenia
- świeżość fotografii.

Etyka jasnowidza

Ponieważ zdolność jasnowidzenia jest delikatna i wrażliwa, nie powinno się jej i wręcz nie wolno jej przez żadne machinacje zepchnąć na bezdroża. Wszelkie w parapsychicznych praktykach oszustwo, niezdrowa mistyfikacja, wywoływanie niepokoju, wzbudzanie sensacji wśród ludzi, jak również ambicjonalne eksponowanie własnej osoby, przynoszą bezpowrotną szkodę każdemu jasnowidzowi, który stosuje takie sztuczki.
Osoba obdarzona zdolnościami parapsychicznymi musi wytrwale stać na gruncie prawdy obiektywnej i uczciwości. Etyka ta obowiązuje ją, nawet w przypadkach, kiedy sprawy jej powierzonej nie potrafi rozstrzygnąć lub nie udaje się zaplanowany eksperyment. Jasnowidz musi i powinien użyć swych zdolności w sprawach wyjątkowych i tylko dla dobra drugiego człowieka.

Jasnowidz, który stosuje nieuczciwą praktykę, powinien liczyć się z zanikiem swojego biopola, utratą zdolności parapsychicznych, a nawet z rozchwianiem osobowości.
Współczesna nauka powinna dokładnie poznać ukryte w naszej jaźni potęgi i możliwości. Dzięki tej wiedzy, mogłaby kierować człowiekiem, tak by, wszystkich nas współczesnych, uchronić przed niszczycielskimi czynnikami jakie niesie obecna cywilizacja.

“Pożyteczną jest rzeczą poznać świat, ale zbawienną poznać człowieka i uszczęśliwić go”

Przy opracowywaniu korzystałem z książki dorobku Ojca Czesława Klimuszki “Moje Widzenie Świata” Warszawa 1989 rok.

Jak do tej pory nie znalazłem nigdzie lepszej, bardziej obszernej i bogatej w realne doświadczenia książki czy publikacji na innym nośniku. Doświadczenia owego autora potwierdza także moja praktyka.